Popieram parytety płci na listach wyborczych!

Debata o ustawie kwotowej w Senacie - popisy przeciwników parytetów

 

Gdyby głupota połączona z seksizmem umiała latać... Na szczęście w Senacie nie ma okien. Specjalnie dla Was "the worst of" senackiej debaty o kwotach płci na listach wyborczych, które opatrzyłam komentarzem. Obok nazwisk senatorów podałam ich przynależność partyjną, oraz miejscowość i numer okręgu wyborczego - wyborczyniom i wyborcom pod rozwagę. 

 

Częstochowa, okręg wyborczy nr 27 - Czesław Ryszka (bezpartyjny, kandydat KW PiS)

Nie ukrywam, że za zasadą parytetów stoją zalecenia unijne. Prawdą jest, że w wielu dokumentach opracowanych przez różnej maści socjalistów, zielonych i liberałów zasiadających w Parlamencie Europejskim pojawia się wizerunek kobiety całkowicie wyzwolonej, dążącej zarówno do uzyskania równouprawnienia na wszystkich polach i we wszystkich dziedzinach, jak i do całkowitej samodzielności i niezależności od męża czy rodziny (...) Mamy do czynienia z kobietą, która walczy o swoje prawa, z kobietą pełną agresji, zaborczą i nastawioną do życia hedonistycznie.

 

Komentarz: Nie ukrywam, że przeznaczanie 80% miejsc na listach wyborczych dla mężczyzn, jest sprzeczne z zaleceniami unijnymi. Prawdą jest, że w wielu dokumentach opracowanych przez różnej maści konserwatystów, pojawia się wizerunek mężczyzny dominującego, dążącego zarówno do uzyskania i utrzymania przywilejów na wszelkich polach i we wszystkich dziedzinach, jak i do podporządkowania kobiety i rodziny (...) Mamy do czynienia z mężczyzną, który łamie prawa innych, z mężczyzną pełnym agresji i nastawionym do życia świętoszkowato - a przynajmniej tak prezentującym się publicznie.

 

Krosno, okręg wyborczy nr 21 - Stanisław Piotrowicz (PiS):

Jestem zdecydowanie przeciwny wprowadzaniu tego rodzaju parytetów, które w moim przekonaniu uwłaczają godności kobiety (...) Poprę każde rozwiązanie, które spowoduje większą aktywność kobiet. Przecież nikt w Polsce nie prowadził badań odpowiadających na pytanie, dlaczego dzieje się tak, że kobiety nie garną się do życia politycznego tak, jak niektórzy chcieliby to widzieć. Na pewno nie jest problemem to, że trudno im dostać się na listę wyborczą (...) Gdybym był złośliwy, powiedziałbym, że jeżeli chodzi o parytety – i za tym jednym akurat bym się opowiadał – to zastosujmy parytety w małżeństwie.

 

Komentarz: Gdybym była złośliwa, powiedziałabym, że senator Piotrowicz powinien zatroszczyć się o własną godność. Potem stwierdziłabym, że jeśli w małżeństwie senatora Piotrowicza nie ma parytetu, to znaczy, że niedługo z hukiem może zostać wyrzucony z PiS. Dodałabym także, że to, że pan senator nie wie o istnieniu badań nt. udziału kobiet w życiu publicznym, nie oznacza że takich badań nie ma, lecz że wykazuje się zdumiewającą ignorancją dorobku naukowego ostatniego 20-lecia. Na początek poleciłabym panu senatorowi publikacje naukowe prof. Małgorzaty Fuszary i prof. Renaty Siemieńskiej. 

 

Lublin, okręg wyborczy nr 6 - Ryszard Bender (bezpartyjny, kandydat komitetu wyborczego PiS)

Wysoki Senacie! Ta kwestia rzeczywiście przykuła naszą uwagę może nadmiernie, mimo że każdy Polak względem niewiast stara się być szarmancki, że użyję tego niepolskiego wyrazu, i wiemy, jak cenimy Polki, matki Polki, ile nasze dzieje zawdzięczają matkom Polkom.

 

Komentarz: Co drugi dzień Polka umiera w wyniku obrażeń doznanych w akcie przemocy domowej. Przytłaczająca większość sprawców to mężczyźni. Niestety nie wiem czy są szarmanccy.

 

Opole, okręg wyborczy nr 20 - Norbert Krajczy (PiS)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jestem za. Jako ginekolog położnik praktycznie, że tak powiem, żyję z kobiet. W związku z tym, co właściwie złego mogę powiedzieć na ten temat? (Wesołość na sali) (...) Na galerii siedzą panie [reprezentantki Kongresu Kobiet - przyp. AD], biją brawo, pani senator sprawozdawca [Jadwiga Rotnicka] też jest sympatyczna… No, generalnie jestem za, tylko czy o to w tym wszystkim chodzi? Wszystkiego najlepszego. (Oklaski)

 

Komentarz: Bez komentarza.

 

Piotrków Trybunalski, okręg wyborczy nr 10 - Wiesław Dobkowski (PiS)

Gdybym był złośliwy i chciał na przykład wyeliminować kobiety z życia politycznego, to zaproponowałbym im 70% albo nawet 80%, a 20% mężczyznom. Wtedy tylko nieliczne, bardzo wybitne kobiety dostałyby się do parlamentu, do danej rady czy w ogóle nadane stanowiska, a mężczyźni weszliby prawie wszyscy. A więc sądzę, że nie tędy droga. Jeżeli naprawdę chcemy zwiększyć liczbę kobiet, które skutecznie by zwalczyły i weszły do danych gremiów, to nie powinniśmy tych parytetów uchwalać.

 

Komentarz: Gdybym była złośliwa, powiedziałabym, że senator Dobkowski pilnie potrzebuje bliskiego spotkania III stopnia. Z logicznym myśleniem.

 

******

 

Cytaty na podstawie stenogramu posiedzenia Senatu z dnia 15.12.2010.

Iwona Arent (PiS): kobiety w parlamencie są lepiej wykształcone, ale niedoceniane

(...) Kobiety politycy mają często większe doświadczenie zawodowe i nierzadko są bardziej nieustępliwe od kolegów polityków. W Sejmie w latach 2001– 2005 wyższe wykształcenie miało 85% posłanek i 81% posłów, w tym 13 % stanowiły kobiety z tytułem doktora lub dr habilitowanego i profesora, a mężczyzn zaledwie 10%. 

W Senacie w kadencji 2001-2005 aż 96% kobiet miało wykształcenie wyższe, mężczyzn 90%, w tym aż 43% miało tytuł doktora lub dr habilitowanego i profesora, a mężczyzn zaledwie 32%. Należy tutaj zaznaczyć, że mimo znakomitego wykształcenia kobiety rzadko pełnią wysokie funkcje w strukturach Sejmu – nigdy jeszcze żadna kobieta nie pełniła funkcji marszałka Sejmu, choć zdarzało się, że kobieta pełniła funkcję wicemarszałka. 

Udział kobiet polityków w Parlamencie Europejskim reprezentujących Polaków jest bardzo ograniczony. Polska reprezentacja w Parlamencie Europejskim ma zdecydowanie „męską twarz”, Polska jest na zupełnym końcu krajów Unii jeśli chodzi o kobiety parlamentarzystki. 

Dlaczego właściwie potrzebujemy kobiet w polityce i w parlamencie? Badania prowadzone w krajach zachodnioeuropejskich wyraźnie pokazują, że większa liczba kobiet w parlamencie w oczywisty sposób wpływa na styl uprawiania polityki, wpływa także na priorytety podczas procedur ustawodawczych. Według statystyk osiągnięcia kobiet są znakomite: są bardziej aktywne, pomimo iż mają mniejsze szanse na stanowiska w gabinetach. Kobiety ze względu na swoje doświadczenie życiowe wynikające z cech biologicznych, jak i kulturowo ukształtowanych modeli ich ról w społeczeństwie, wnoszą do polityki odmienne spojrzenie przekładające się na lepsze działania w sprawie problemów ważnych społecznie i sposobów ich rozwiązywania (...)

źródło tekstu: Iwona Arent, Wizerunek kobiety w polityce, wypowiedź wprowadzająca w panelu przedkongresowym PiS "Bez kobiet ani rusz", str. 8, 30.01.2009; źródło grafiki: SE.pl

Kobiety w polityce - Polska niechlubnym wyjątkiem w Unii Europejskiej

(...) W różnych krajach istnieją rozmaite sposoby na zwiększanie udziału kobiet w gremiach decyzyjnych. Np. system suwakowy, czyli lista wyborcza, na której nazwiska kandydatów i kandydatek umieszcza się naprzemiennie, przeciwdziała lokowaniu nazwisk kobiecych na końcu listy. Inną metodą jest podwójna nominacja, czyli mechanizm przedstawiania na dane stanowisko kandydatury kobiety i mężczyzny o porównywalnych kwalifikacjach.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbywają się na podstawie 27 różnych ordynacji krajowych, kobiety osiągnęły na poziomie całej UE wynik 35 proc. Procentowo najwięcej kobiet (62 proc.) jest wśród eurodeputowanych z Finlandii; kobiety zajęły też połowę albo więcej dostępnych miejsc w Szwecji i Estonii. Wśród pięćdziesięciu polskich eurodeputowanych jest 11 kobiet, co oznacza odsetek 22 proc. - jeden z najniższych w UE, obok Luksemburga, Czech i Włoch. 

Na poziomie UE nie ma wiążących prawnie wytycznych w sprawie parytetów w polityce, choć równość kobiet i mężczyzn to jedna z zasad zapisanych od początku w unijnych traktatach, potwierdzona w Karcie Praw Podstawowych UE. (...)

Belgia jest jednym z liderów w promowaniu równości kobiet i mężczyzn w polityce - od 2002 roku wszystkie listy wyborcze muszą składać się w połowie z przedstawicieli obu płci. W praktyce oznacza to, że na liście liczącej np. 21 miejsc może być co najwyżej 11 osób tej samej płci. Prawo wymaga ponadto, by dwa pierwsze miejsca na partyjnych listach były zajmowanie przez kandydatów różnej płci (...)

Według badań prof. Fuszary, od 2001 r. reprezentacja kobiet w polskim Sejmie jest stała i wynosi ok. 20 proc. Na liście Unii Międzyparlamentarnej, przedstawiającej udział kobiet w parlamentach na świecie, Polska zajmuje 55 miejsce na 188 krajów. 

W ostatnich latach nastąpił znaczny spadek liczby kobiet w Senacie: po 23 proc. w latach 2001-05, obecnie stanowią jedynie 8 proc. Pod względem udziału kobiet w izbie wyższej na liście Unii Międzyparlamentarnej Polska jest na bardzo odległym miejscu - 62 miejscu na 76 krajów. Polska jest jedynym krajem UE, w którym udział kobiet w izbie wyższej zmniejszył się w ciągu ostatnich dziesięciu lat.

źródło tekstu: Parytety w Europie, Gazeta Prawna, 18.02.2010; źródło grafiki: genderbalancedcommission.eu

Odsetek kobiet i mężczyzn wśród kandydatów do Senatu w 2007 roku

Wykres został sporządzony w oparciu o dane Państwowej Komisji Wyborczej. Średni udział kobiet i mężczyzn został obliczony dla tych komitetów, które wystawiły kandydatów na senatorów we wszystkich okręgach.

Oto ich wykaz ułożony malejąco pod względem udziału procentowego kobiet:

1. 15,38% Polskie Stronnictwo Ludowe
2. 15,00% Samoobrona
3. 12,94% Platforma Obywatelska
4. 11,49% Prawo i Sprawiedliwość
5. 11,27% Lewica i Demokraci
6.   6,25% Liga Polskich Rodzin